PDA

View Full Version : F1 World: Special: Vergeten helden: Peter John Collins


News
10-02-2009, 12:00
Graag gaan we voor onze lezers even terug in de tijd om ze enkele vergeten helden voor te stellen. Naast de huidige wereldkampioen en die van de laatste tien seizoenen zijn er nog een heleboel andere rijders die hun bijdrage wisten te leveren aan de sport.
Vandaag stellen we onze lezers Peter John Collins even voor. Collins werd geboren op 3 november 1931 in Engeland en was actief als F1-rijder van 1952 tot 1958. Deze Brit wist 35 keer deel te nemen aan een GP en kon er zelfs drie op zijn naam zetten. Collins kon in al die tijd toch nog enkele mooie podiumplaatsen behalen en had de eer te strijden tegen legendes als Juan Manuel Fangio en Stirling Moss.

Alles is voor Collins eigenlijk begonnen in de F3. Hij was toen goed bevriend met Mike Hawthorn. Beide rijders bezochten elkaar regelmatig in hun vrije tijd en kenden dat jaar een mooi seizoen. De hoogst behaalde plaats was wel slechts de achtste.
In 1950 krijgt hij dan een kans bij het team van Tony Vandervell. Vandervell zou in die tijd een Ferrari hebben gekocht om deze te bestuderen en dan vervolgens zijn eigen sportwagen te bouwen. Met deze wagen wist Collins zelfs nog de prestigieuze Whitsun Trophy te winnen. Een jong en Brits talent was in de maak.

Het grote werk begon in 1952 want toen kreeg Collins zijn eerste kans in de F1. Hij kon voor teams als Vanwall en Maserati rijden om tot slot bij Ferrari te eindigen. Ferrari kon hem een betere wagen bieden en in zijn eerste seizoen bij de scuderia wint Collins de Grote Prijzen van Frankrijk en Belgie. Volgens vele Britse supporters zou deze rijder op dat ogenblik alles in zich hebben om op bepaalde dag een waardig wereldkampioen te worden.

Een van de belangrijkste momenten is ongetwijfeld de GP van Monza in 1956. Collins is nog steeds één van de titelkandidaten maar dat zijn ook ook teamgenoot Fangio en Moss. Op zeker ogenblik duikt Fangio de pits in en moet opgeven met een stuurprobleem. Collins was iemand met veel respect en waardering voor de eerste rijder bij het team, Fangio en hij besluit meteen ook de pits in te duiken om zijn wagen af te staan aan de Argentijn. Fangio ging door met de wagen van Collins waardoor die laatste zijn kansen op de wereldtitel verloor. Collins was toen 24 jaar en maakte er zich geen zorgen om. Teambaas Enzo Ferrari bewonderde Collins voor deze opoffering en ook de tifosi vergaten Collins nooit meer.

In 1957 kan Peter Collins nog één race winnen en dat is die van Engeland zelf. Zijn trouwe supporters verwachten nog meer overwinningen en steunen de Ferrari-rijder op alle mogelijke manieren. In 1958 blijft Collins bij Ferrari en wordt hij nog knap derde in Monaco. Dan slaat plots op de Nurbugring het noodlot toe wanneer Tony Brooks hem voorbij gaat in een Vanwall. Geen van beide Britten wilde onderdoen en plots geraakt Collins de controle over zijn wagen kwijt en crasht hij zwaar. Hij bezwijkt aan zijn verwondingen en sterft dus op 27- jarige leeftijd.

Voor vele onder ons was hij tot de dag van vandaag nog onbekend maar deze Britse rijder is zijn plaats in de geschiedenisboeken meer dan waard. Geen wereldtitel maar wel drie overwinningen en veel respect van Enzo Ferrari en de tifosi.


Meer... (http://www.f1world.be/f1_nieuws.aspx?34_5=4139)

Vivado Ferrari
10-02-2009, 21:21
Inderdaad een vergeten Held. Collins is één van mijn idolen onder de Ferrari Piloti! Wat hij voor Fangio deed heeft hem bij Ferrari onsterfelijk gemaakt.

sharknose67
11-02-2009, 01:21
Inderdaad een vergeten Held. Collins is één van mijn idolen onder de Ferrari Piloti! Wat hij voor Fangio deed heeft hem bij Ferrari onsterfelijk gemaakt.

Mijn idee, een groot sportman. Zo zie je ze tegenwoordig niet meer, want zeg nou eerlijk: wie van de huidige F1 coureurs zou zoiets doen?

Vivado Ferrari
16-02-2009, 14:42
Foto van de wissel tussen Collins en Fangio....

News
16-02-2009, 15:10
Voor de volgende "vergeten held" moeten we deze keer niet ver terug gaan in de tijd. Jochen Rindt werd geboren op 18 april 1942 te Duitsland en werd later bekend als een van de betere rijders uit de autosport. Jochen Rindt moest al vroegtijdig afscheid nemen van beide ouders want deze kwamen om tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jochen werd vanaf toen verder groot gebracht door zijn grootouders in Oostenrijk.

Als jonge knaap liet hij in de Formule 2 duidelijk zien dat hij talent had als rijder maar maakte na een overstap in de F1 regelmatig de verkeerde keuze. Rindt maakt in 1964 zijn debuut in de F1 maar dat was meteen van zeer korte duur. Het Rob Walker Racing Team had hem in dat seizoen maar voor één race nodig. In 1965 krijgt hij dan plots opnieuw een kans op een zitje. Ditmaal mag Rindt voor de Cooper Car Company rijden en weet hij ook voor het eerst punten te behalen. Rindt wist in 29 races maar liefst 32 punten te scoren maar in 1967 komt er dan toch een einde aan zijn overeenkomst.

Vervolgens trekt Jochen Rindt dan in 1968 naar Brabham en ook daar kent het jonge talent een moeizaam seizoen. De wagen was volgens hem niet goed en hij stak het niet onder stoelen of banken, hij wilde een overstap naar Lotus. Bij Lotus denkt men er net hetzelfde over en laat men Rindt een overeenkomst tekenen voor 1969. Samen met Lotus weet Rindt in dat seizoen zijn eerste zege te behalen in de Verenigde Staten en wordt hij knap vierde in de eindstand.

Ondertussen heeft Jochen Rindt er een goede vriend bij want Colin Chapman, de oprichter van Lotus, doet er alles aan om deze rijder nog beter te maken. Beide heren wisten in die tijd enorm goed samen te werken en het seizoen in 1970 zag er dan ook veelbelovend uit. Chapman hield zich het meest bezig met de technologie van F1-wagens en zorgde er mede voor dat de Lotus 72 van dat seizoen voor meerdere overwinningen kon strijden. Rindt won dat jaar maar liefst 4 GP's. Hij won in Nederland, Frankrijk, Engeland en Duitsland en mocht zichzelf de kampioen noemen van 1970 terwijl het seizoen nog niet eens gedaan was.

Tijdens de oefenritten op Monza in 1970 zijn de wagens van Ferrari simpelweg niet bij te houden en Rindt en Chapman besluiten het voorbeeld van McLaren en Tyrrell te volgen en de wagens zonder vleugels te laten rijden omdat dat op de lange rechte stukken van Monza veel sneller zou zijn. Volgens teammaat John Miles was het uitkijken geblazen want de wagen vertoonde volgens hem een erg vreemd weggedrag. Jochen Rindt beweerde er geen last van te hebben maar kon zonder vleugels wel 800 extra toeren uit zijn Lotus halen.

Bij Lotus wist men dat Rindt het dat weekend het best voor mekaar had gekregen en men was klaar voor de laatste oefenrit op vrijdag. Rindt stelde de wagen hard op de proef met als gevolg dat hij in de vijfde ronde plots zwaar in de remmen moest gaan. Jochen Rindt kon de wagen niet meer onder controle houden en crashte zwaar in de vangrail. Rindt was de tweede rijder die om het leven kwam in een Lotus op twee jaar tijd.
Jochen Rindt werd in de volgende Grote Prijs wereldkampioen voor onze landgenoot Jacky Ickx maar hij heeft het zelf nooit kunnen beseffen. 1971 werd dus een seizoen zonder wereldkampioen want Jochen Rindt zou nooit meer op de grid staan.


Meer... (http://www.f1world.be/f1_nieuws.aspx?34_5=4196)

Vivado Ferrari
16-02-2009, 15:24
Ook heeft Rindt in 1965 samen met Masten Gregory en Ed Huges, voor het Amerikaanse North American Racing Team (NART), de 24 uur van Le Mans gewonnen. In een Ferrari! Die prestatie mistte ik even in bovenstaande post.

Op een Ferrari site mag dat wel genoemd worden, lijkt mij;)